Dlaczego nosorożec biały jest biały

Kilka najważniejszych różnic między tymi dwoma gatunkami afrykańskiego nosorożca:

1. Różnica podstawowa, pozwalająca je najłatwiej odróżnić, wynika z ich diety. Nosorożce białe żywią się głównie trawą i innymi roślinami niskopiennymi. Pomaga im w tym szeroki pysk, który jak nożyce przycina nisko trawę. Nosorożce czarne żywią się liśćmi i owocami - ich pysk jest wąski, ułatwia zrywanie co smaczniejszych kąsków z gałęzi krzewów i małych drzew. Zatem pysk szeroki - nosorożec biały, nazywany też szerokopyskim lub tęponosym. Pysk wąski (haczykowaty) - nosorożec czarny, inaczej spiczatonosy. 
2. Nosorożce białe są też znacznie większe od czarnych. Dorosły samiec, taki jak Obama, może osiągać wagę prawie trzech ton i wysokość 1,8 metra. Za okazałego nosorożca czarnego uważa się natomiast takiego, który waży półtora tony i wyrósł do 1,6 metra. 
3. Białe nosorożce żyją w stadach, są też mniej agresywne niż czarne - preferujące tryb życia singla. Jednak jeśli któryś z nosorożców (czy to biały czy czarny) postanowi się do ciebie przebiec, to uciekaj szybko, bo ta z pozoru niezgrabna góra skóry i mięsa rozpędza się do 50 km/h! 
   

Na ich nieszczęście wspólną cechą wszystkich pięciu gatunków nosorożców występujących na świecie (dwa afrykańskie gatunki i trzy azjatyckie: indyjski, jawajski i sumatrzański) jest nie tylko szary kolor, ale i... róg.

Niestety - ponieważ, choć brzmi to absurdalnie, posiadanie rogu jest główną przyczyną masowego zabijania nosorożców przez kłusowników.

W krajach azjatyckich, głównie w Chinach i Wietnamie, uważa się, że proszek z rogu nosorożca ma właściwości lecznicze i jest stosowany jako afrodyzjak. I chociaż naukowcy udowodnili, że róg nosorożca ma właściwości lecznicze takie same jakie ludzki paznokieć (czyli żadne - oba składają się z keratyny), to popyt nie maleje. Również wśród kolekcjonerów. Cena kilograma rogu nosorożca sięga sześćdziesięciu tysięcy dolarów!

I choć polowania na nosorożce trwają od wieków, to dwudzieste stulecie było początkiem ich masowej rzezi. Na początku wieku na świecie żył milion tych zwierząt, były drugim, po słoniach obu gatunków, najliczniej reprezentowanym gatunkiem w Afryce. Dziś jest ich znacznie mniej - szacuje się, że około siedemdziesięciu tysięcy (z nich tylko dwadzieścia osiem tysięcy żyjących dziko!), są gatunkami zagrożonymi wyginięciem. W Afryce pozostało około dwudziestu tysięcy południowych białych nosorożców (podgatunek białych nosorożców) i pięć tysięcy nosorożców czarnych. W marcu zeszłego roku zmarł ostatni osobnik północnego nosorożca białego, który miał nieszczęście zamieszkiwać niespokojne politycznie kraje (jak Kongo czy Sudan), gdzie nikt nie dbał o przetrwanie tego gatunku.

W Azji nie jest lepiej - pozostało około trzech tysięcy nosorożców indyjskich, stu sumatrzańskich i pięćdziesięciu jawajskich.

Giną też ludzie chroniący je w parkach narodowych. Do dziś w potyczkach z kłusownikami zginęło w Afryce co najmniej kilkuset strażników parków narodowych. Zagrożenie kłusownictwem jednak nie maleje.  

W tracie wypraw outventure.life odwiedzisz dwa miejsca, w których otoczono opieką nosorożce:

Ziwa Rhino Sanctuary w Ugandzie: ośrodek, które zadaniem jest ponowne wprowadzenie nosorożców do ekosystemu Ugandy. Wojna domowa i kłusownicy sprawili, że niegdyś liczna populacja białych i czarnych nosorożców w tym kraju, wyginęła niemal całkowicie do 1983 roku. Pojawiają się pierwsze sukcesy w odbudowywaniu populacji - od 2009 roku w Ziwa urodziło się szesnaście nosorożców - pierwsze nosorożce w Ugandzie od niemal trzydziestu lat.

Khama Rhino Sanctuary w Botswanie: podobnie jak w Ziwa, celem tutejszego ośrodka jest odbudowa licznej niegdyś populacji nosorożców. Dawne myśliwskie ranczo zostało ogrodzone i przekształcone w dziki rezerwat, gdzie obok innych zwierząt, żyje w naturalnych warunkach trzydzieści nosorożców białych i cztery czarne. Można je z łatwością obejrzeć w czasie safari.

Nosorożce możesz zobaczyć w trakcie wypraw:

Zielone serce Afryki - Uganda
Afrykańskie safari 4x4 - Botswana, Zimbabwe